فرانک لوید رایت و طراحی موزه‌ی گوگنهایم

وقتی از رایت پرسیدند که چرا در این شاهکار خود به جای طبقات معمول موزه از سطح شیبدار استفاده کرده، پاسخ داد که این طور حس می کند که برای بازدیدکننده از موزه راحت تر این است که وارد ساختمان شود،با آسانسور به بالای سطح شیبدار برود، قدم زنان و به نرمی از سطح شیبدار پایین بیاید و هر موقع که اراده کرد دوباره سوار آسانسور شود،برگردد.

وقتی از رایت پرسیدند که چرا در این شاهکار خود به جای طبقات معمول موزه از سطح شیبدار استفاده کرده، پاسخ داد که این طور حس می کند که برای بازدیدکننده از موزه راحت تر این است که وارد ساختمان شود،با آسانسور به بالای سطح شیبدار برود، قدم زنان و به نرمی از سطح شیبدار پایین بیاید و هر موقع که اراده کرد دوباره سوار آسانسور شود،برگردد.

فرانک لوید رایت و طراحی موزه‌ی گوگنهایم

وقتی از رایت پرسیدند که چرا در این شاهکار خود به جای طبقات معمول موزه از سطح شیبدار استفاده کرده، پاسخ داد که این طور حس می کند که برای بازدیدکننده از موزه راحت تر این است که وارد ساختمان شود، با آسانسور به بالای سطح شیبدار برود، قدم زنان و به نرمی از سطح شیبدار پایین بیاید و هر موقع که اراده کرد دوباره سوار آسانسور شود،برگردد یا سریع تر به سطح همکف برسد، و یا این که سرانجام در انتهای این سفر هنری، خود را نزدیک درب خروج بیابد.

رایت بعدها بازهم چنین استدلال کرد که در بسیاری از موزه های عادی و قراردادی، بازدیدکنندگان از گالری های طولانی رد می شوند و دست آخر مجبورند برای خروج راهی را که رفته اند دوباره برگردندگوگنهایم با شنیدن ایده‌ی مارپیچ بالارو بسیار هیجان زده شد و تا هنگام مرگش در سال ۱۹۴۹ از ساخت موزه حمایت کرد. ساخت موزه در خلال سال‌های ۱۹۴۳ تا ۱۹۵۶ به دلیل تغییرات در شرایط زمین، قوانین ساخت و ساز، تغییر برنانه های خود موزه، و افزایش قابل توجه قیمت مواد و مصالح ساختمانی چندین بار دستخوش تعلل شد. اما سرانجام در روز شانزدهم اوت سال ۱۹۵۶ عملیات خاکبرداری را آغاز و احداث پروژه آغاز شد. وقتی رایت در ماه آوریل ۱۹۵۹ درگذشت.

ساختمان فی الواقع تکمیل شده و فقط نازک کاری آن باقی مانده بود. شش ماه بعد در ۲۱ اکنبر موزه افتتاح شد. وقتی ساختمان موزه در حال احداث بود، نامه ای به امضای بسیاری از هنرمندان خطاب به مدیر و هیئت امنای موزه ارسال شد که در آن چنین عنوان شده بود که دیوارهای شیب دار و سطح شیب دار موزه برای نمایش تابلوهای نقاشی مناسب نیستند.

پاسخی که به ایشان  داده شد به سادگی چنین بود: “چرا فکر می کنید که دیوارهای موزه ی سالومون آر. گوگنهایم بی‌جهت شیب ملایمی به سمت بیرون پیدا کرده اند؟ دلیل این شیب ملایم این است که بنیانگذارو معمار موزه بر این اعتقاد بودند که تابلوها وقتی بر روی دیوارهایی با اندکی شیب قرار گیرند بهتر از موقعی که به صورت مستقیم به دیوار میخ شده اند پرسپکتیو را نمایش می‌دهند و نورپردازی می‌شوند. این خاصیت اصلی ساختمان موزه است و فرض اولیه‌ای است که بنای موزه با استفاده از آن صورت تحقق پذیرفته است. این ایده بعید اما صحیح است، ایده ای که می تواند به شکل ذیقیمتی راهگشا باشد.”

 

دیدگاه خود را بیان کنید
کلیه حقوق مادی و معنوی این وب سایت برای tvazhe.com محفوظ می باشد
طراحی سایت-بهینه سازی سایت- هاستینگ توسط سنادیتا
SANADATA | SanaCMS 7.3
/div>