نمای ساختمان هایی که سنخیتی با اقلیم و فرهنگ سمیرم ندارند

امروز که تعداد ساختمان ها با این نوع نما، اندک و محدود است حکایت، حکایت همان لکه بر لباس است اما اگر این روند ناهمگون در خواب غفلت مسوولان و مدیران شهری بیشتر و بیشتر شود فردا در یک محل و خیابان باید شاهد تغییر و تحولی منفی در شکل فضای عمومی شهری باشیم

امروز که تعداد ساختمان ها با این نوع نما، اندک و محدود است حکایت، حکایت همان لکه بر لباس است اما اگر این روند ناهمگون در خواب غفلت مسوولان و مدیران شهری بیشتر و بیشتر شود فردا در یک محل و خیابان باید شاهد تغییر و تحولی منفی در شکل فضای عمومی شهری باشیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سمیرم خبر، معماری و شهرسازی یکی از مهمترین اصول و بخش های بسیار مهم در حوزه مبلمان و فضای شهری و عمومی در جوامع مختلف است.

فضا و محدوده ای که بسته به اقلیم، فرهنگ، طبیعت، تمدن و حتی اعتقادات مردم هر منطقه متفاوت از مکان یا استان و شهر و کشور دیگری است.
نمای بیرونی ساختمان ها و اماکن عمومی و خصوصی در حقیقت یکی از شاخه های معماری است که در هر دوره تاریخی یا هر چند سال یکبار با تحولات و ابداعات و الگو گرفتن هایی از دیگر مناطق و فرهنگ ها مواجه می شود و چهره و فضای یک محل یا شهر را تغییر می دهد.
به عنوان نمونه در اواخر دوره قاجار شیوه نئوکلاسیک غربی تحت تاثیر جنبش هنر نوی غرب بود که امروز برخی سازه های تاثیر گرفته از این سبک در بافت مرکزی قدیم تهران مشاهد می شود و هیچ سنخیتی با معماری ایران کهن ندارند.
همین رویکرد امروزه نیز در بخش های مختلف معماری بویژه در کلان شهرها دیده می شود که ساخت و ساز آپارتمان های کوچک و بی هویت، نماهای رومی، شیشه ای و کامپوزیت و آسمان خراش های موزون و ناموزون از آن جمله است.
به نقل از یکی از مسوولان شورای شهر اصفهان عده ای وقتی یک سفر خارجی می روند و معماری دیگر کشورها را می بینند، وقتی بر می گردند می خواهند معماری آنها را در ایران اجرا کنند که همین موضوع مشکلاتی را ایجاد کرده و باید برای آن چاره ای جُست و کاری کرد.
چند سالی ست که در سمیرم نیز شاهد رواج این نماهای بی هویت، ناهمگون با طبیعت و اقلیم طبیعی و بعضا همراه با رنگ های تند و نازیبا در برخی از خیابان ها و محله ها و حتی برخی شعب بانک ها و سازمان ها هستیم.
نماهایی که با چند پیچ و مهره به سرعت شکل می گیرند اما شکل و شمائل فضای یکدست و بومی شهری را به همان سرعت بر هم می زنند.
این نماها بویژه اگر رنگ ها و طرح های بکار رفته در آنها با طیبعت و فضای اطراف ناهناهنگ باشند، همچون لکه ای بر لباس یک دست سپید می مانند و به نظر بیشتر از اینکه با هدف زیبایی شکیل بیرونی تعبیه شوند برای دیده شدن مکان یا منزل بکار می روند.
شاید گفته شود از برخی جهات همچون ایمنی و سبکی بهتر نسبت به نماهایی مانند آجر و سنگ این دست نماها بهتر هستند اما ناهناهنگی و ناهمگونی آن با اقلیم منطقه را رقم زده اند.
امروز که تعداد ساختمان ها با این نوع نما، اندک و محدود است حکایت، حکایت همان لکه بر لباس است اما اگر این روند ناهمگون در خواب غفلت مسوولان و مدیران شهری بیشتر و بیشتر شود فردا در یک محل و خیابان باید شاهد تغییر و تحولی منفی در شکل فضای عمومی شهری باشیم که اطرافش را کوه و دشت و سبزی فراگرفته اما در اندرونی اش فلز، شیشه و نماهای سخت و سرد غربی جا باز کرده اند و روح و روان جامعه را نیز با همان فرهنگ های ناهمخوان و ناهمسو با دین و مذهب و فرهنگ و تمدن ایرانی و اسلامی درگیر و هم سنخ می کنند و حتی به چالش کشیده اند.
چالشی که برون رفت هر چه زودتر از آن نیازمند عزم جدی مردم، فرهنگ دوستان، مهندسان معمار دلسوز، مسوولان و مدیران شهری و در یک کلام همت همگانی است.

دیدگاه خود را بیان کنید
کلیه حقوق مادی و معنوی این وب سایت برای tvazhe.com محفوظ می باشد
طراحی سایت-بهینه سازی سایت- هاستینگ توسط سنادیتا
SANADATA | SanaCMS 7.3
/div>